The Survival Rate from Splitting Clutch Design Method for Green Turtle’s Relocated Nest in Penang Island, Malaysia - Sarahaizad Mohd Salleh; Shahrul Anuar Mohd Sah; Ahmed Jalal Khan Chowdhury (Tropical Life Sciences Research, 2022)
Ten nests were collected from Kerachut and Teluk Kampi, Penang Island between 2 August 2009 and 9 December 2009, and each one nest was split into three small clutch sizes for incubation at three nesting depths (45 cm, 55 cm and 65 cm), with a total of 30 modified nests for this experiment. Three important objectives were formulated; to observe on the survival hatchings among the three nesting depths, to study on the effects of sand temperature on incubation period among the three nesting depths, and to investigate the influence of sand temperature on hatchling’s morphology. Main result shows that the mean survival of the hatchlings was 25.40% at 45 cm nesting depth, followed by mean 17.60% at 55 cm nesting depth, and lastly, the mean was 21.50% at 65 cm nesting depth. Overall, there are 56.63% survival hatchlings, 10.97% dead hatchlings and 32.40% unhatched eggs were produced. The incubation period was also found to be significantly correlated with sand temperature, p > 0.001, and nesting depth, p < 0.001. The hatchling’s length and weight varies is sizes across the nesting depths, p < 0.001. However, the small difference in hatchling sizes per nesting depths are not strong enough to prove the significant correlation with sand temperature, p > 0.05. This article provides a basic knowledge from the splitting clutch design method. A sum of 50%–60% survivals hatchlings produced were incubating under small range of clutch sizes, 29 to 49 eggs. This article provides basic result on the survival hatchlings, eggs survivorship, incubation period, temperature, hatchling’s morphology and discussion on implication of this method on conservation in Malaysia. Terdapat 10 sarang penyu yang dikutip di pantai Kerachut dan Teluk Kampi, di antara 2 Ogos 2009 hingga 9 Disember 2009, dan setiap satu sarang dibahagikan kepada tiga bahagian kecil yang sama rata untuk proses pengeraman pada tiga kedalaman sarang yang berbeza (45 cm, 55 cm dan 65 cm). Jumlah keseluruhan sarang yang diubahsuai untuk menjalankan eksperimen ini ialah sebanyak 30 sarang. Tiga objektif utama telah diketengahkan; dimana penelitian ke atas anak penyu menetas di tiga kedalaman sarang yang berbeza, untuk mengkaji kesan suhu sarang ke atas masa pengeraman di antara tiga kedalaman sarang yang berbeza, dan kajian pengaruh suhu sarang ke atas morfologi anak penyu yang menetas. Keputusan utama menunjukkan min anak penyu menetas adalah sebanyak 25.40% di kedalaman sarang 45 cm, diikuti min 17.60% di kedalaman sarang 55 cm, dan yang terakhir, min 21.50% di kedalaman sarang 65 cm. Secara keseluruhannya, terdapat 56.63% anak penyu menetas, 10.97% anak penyu mati dan 32.40% telur yang tidak menetas telah dihasilkan. Didapati bahawa tempoh penetasan mempunyai signifikasi korelasi ke atas suhu sarang, p > 0.001 dan kedalaman sarang, p > 0.001. Sementara itu, panjang anak penyu dan berat anak penyu didapati berbeza saiz mengikut kedalaman sarang, p < 0.001. Namun begitu, perbezaan saiz anak penyu yang tidak begitu ketara yang dihasilkan mengikut kedalaman sarang tidak memberi kesan ke atas signifikasi korelasi dengan suhu sarang, p > 0.05. Kajian ini memberikan maklumat asas keputusan daripada kaedah pengasingan telur. Jumlah keseluruhan menunjukkan 50%–60% anak penyu menetas berjaya dihasilkan, walaupun dieramkan dalam jumlah kumpulan telur yang kecil, iaitu sebanyak 29–49 telur. Artikel ini adalah penting untuk memberikan maklumat asas mengenai anak penyu menetas, survival telur, tempoh penetasan, suhu, morfologi anak penyu dan perbincangan implikasi kaedah ini kepada konservasi di Malaysia.